Plantje van Die, Plantje van Die

In de voortuin eten de merels de lijsterbesboom helemaal leeg, in de achtertuin zit een kraai boven op de bol van de grijs verschoten parasol, een duif stort regelrecht uit de hemel om de gestrooide restjes oud brood op te eten. Je zou willen dat je camera al deze mooie en indrukwekkende momenten onmiddellijk zou kunnen vastleggen, zodat je ze kunt delen met anderen. De merels hippen rond en rennen weg zodra ze mij zien. De goudbruine borst van de vrouwtjesmerel verbaast me, meestal zijn ze helemaal bruin? De fanatieke kop en blik van de kraai boezemen ontzag in. De duif brengt me in mijn hoofd regelrecht naar de mozaïeken in de kerken in Italië, waar hij wordt afgebeeld als symbool van de Heilige Geest.
De vele libellen dansen nog steeds in het rond. Ik ben zo onder de indruk dat ze van een paar maanden tot wel twee jaar onder water hebben geleefd voordat ze gaan vliegen.
Het is niet het enige moois dat ik zie: de eerste bloemen van het stekje van de Vlijtige Lies van Lilian zijn open. Abrikooskleurig, de bovenste blaadjes zijn net een Volendammer muts.



Meegenomen in een plastic mineraalwater flesje, wel een paar blaadjes verloren, een paar weken op water gestaan, in een oude pot gezet en wekenlang dagelijks met spanning bewonderd en vertroeteld en daar is het dan in bloei. De eerste spinnetjes zitten er al op en er is zowaar al een hap uit een blad genomen. Nu moet het nog zo’n fraaie volle plant worden als bij Lilian. In het najaar gaat de plant mee naar binnen om niet te laten bevriezen.



Dit noem ik dan het Plantje van Lilian. Maar ik heb nog meer plantjes die van mij als primaire naam nooit hun Latijnse naam krijgen, of hun gewone naam, maar altijd de naam van de gulle gever: Plantje van mijn moeder, Nog een Plantje van mijn moeder, Plantje van mijn oudste zus, Plantje van mijn andere zus, Plantje van mijn jongste zus, Plantje van de vader van mijn schoonzus, Plantje van mijn vriendin, Nog een plantje van diezelfde vriendin, Plantje van mijn andere vriendin, Plantje van de buurvrouw, Plantje van de overbuurvrouw, en zo gaan we maar door. Ieder plantje heeft een eigen verhaal en herinnering, en ik weet wel degelijk wat hun originele namen zijn. Het is gewoon een gekke gewoonte om ze naar de gever te noemen.

Als het Plantje van Lilian groter is ga ik op zoek naar een Bloempot-zoals-die-van-Lilian, of iets dergelijks. Dat gaat natuurlijk niet, want zij had hem ongetwijfeld zelf beschilderd. Een leuke uitdaging om het zelf eens te proberen? Misschien loop ik ergens tegen aan dat er helemaal bij past. Ik ben er heel erg blij mee - door de vorm, de kleur, de herinnering aan de creativiteit van Lilian, het bezoek, het huis en de tuin.



This cutting travelled all the way from France in a plastic mineral bottle. It is a nice memory of our visit to the house and garden of Lilian and her husband, but also her creativity. Its beautiful apricot colour is enchanting. As the top leaves have not unfolded yet it looks just like a Volendam costume hat.
Hardly ever I call my plants by its original or Latin name, it is always: Plant from my mother, plant from my sister, plant from my friend, etc. So there is a story and a memory behind every plant.
Lilian did the wall painting and no doubt she painted the cache pot as well. As my plant will grow bigger I shall try to get a matching pot, and who knows, maybe it is inspiring to paint one myself?
A lot was going on this morning, the blackbirds eat all the berries from the trees, a crow looked vicious on top of my grey faded sun embrella and a dove came roaring straight from heaven like the Holy Spirit. It was a surprise to see that the buds of the Busy Lizzy had opened, as for weeks I had been eagerly following the process.
One would wish to always have his camera at hand to take pictures, because there are such beautiful and wonderful moments to share with others.
The dragon flies still dance plentiful in the garden. I am so impressed that they live from a couple of months to two years in the water itself before they start flying.