Doornroosje

Illustratie: Sulamith Wülfing

'Toen ging hij verder en zag in de zaal de hele hofhouding liggen en bovenaan de troon lagen de koning en de koningin te slapen. Toen ging hij nog verder en alles was zo stil, dat men zijn eigen ademhaling kon horen en eindelijk kwam hij bij de toren en opende de deur van het kamertje waar Doornroosje sliep. Daar lag zij en zij was zo mooi, dat hij zijn ogen niet van haar af kon afwenden en hij bukte zich en gaf haar een kus'.

'Toen hij haar met zijn lippen beroerd had, sloeg Doornroosje haar ogen op, ontwaakte en keek hem vriendelijk aan. Toen gingen zij samen naar beneden en de koning ontwaakte en de koningin en de hele hofhouding, en zij keken elkaar met grote ogen aan. En toen werd de bruiloft van de koningszoon met Doornroosje in alle luister gevierd en zij leefden gelukkig tot het einde hunner dagen'.
Hans Andersen



'How beautiful shall be my bride
How orchids bloom when she's near
Her gown is clothed with spring's tide'

(from: Winter to Spring and Spring to Winter, Andrew Michaels)



Gister was het drie jaar geleden dat Rosanne en Jasper trouwden in een prachtige omgeving, een kapel midden in het bos. Alles was zo stil en bijzonder, de muurschilderingen in de kapel, de vele mensen die er waren, de sneeuw die buiten viel, de ijsglitters op de jurk en in het haar, de parels, het mooie pak van de bruidegom, het was een sprookje .....



Rosanne was niet alleen net Doornroosje, een prachtige winterbruid, zij was ook net Maria met haar hoog zwangere buik zo mooi bedekt met satijn.





In het donker gingen wij na het feest naar huis, door het klooster, door het bos, in de sneeuw, in de maneschijn, en helemaal onder de indruk. Sprookjes bestaan: Rosanne en Jasper zijn heel gelukkig met hun heerlijke zoon!