
De schoorsteenveger is op zijn jaarlijkse rondje langs geweest. Het is zo koud dat ik het liefst de open haard aan zou maken. De tuin levert genoeg brandhout. Er zijn bomen omgewaaid in hevige stormen, scheef gaan hangen door de westenwind. Net als je denkt dat de voorraad hout begint op te raken wordt er flink gesnoeid of gaat er weer een boom om. In dit poldergebied wortelen de bomen oppervlakkig. Bij iedere stevige storm kijken wij met bonzend hart naar de bomen.
Bomen zijn eindig, hebben niet het eeuwige leven, sommige gaan liggen als het genoeg is geweest.
Vandaag had ik prachtige foto's kunnen maken van regendruppels aan de planten. Het kriebelde enorm om aan de slag te gaan, weer of geen weer de eerste uren van de dag ben ik in de tuin. Luisteren, kijken, genieten. Het gras is lang, de heggen kunnen al een snoeibeurt gebruiken, onkruid overal.
Koude en regenachtige dagen zijn ideaal om andere dingen te doen dan te tuinieren en foto's te maken van al het moois. Misschien morgen dan maar? Klusjes genoeg, de naai- en lockmachine worden tevoorschijn gehaald. Een naald breekt van de lockmachine, de nieuwe valt op de bodem. Of ik dat ding nu op zijn kop houd, magneten er bij haal plus de hele inventaris van de gereedschapskist: ik zie de naald maar krijg hem niet te pakken. Knarsetandend (weer een plan verstoord) belanden de machines achter in de auto. De eigenaresse van de reparatiezaak heeft een fenomenaal geheugen, zij is er zelf verbaasd over en zal het serienummer nakijken of ik inderdaad hier eerder ben geweest. Zelf weet ik het niet zeker meer, heb het adres uit de Gouden Gids geplukt, weet wel dat ik jaren geleden in deze stad was met een andere machine. De omgeving is zo veranderd. Met overtuigende knikjes en een blik over haar leesbrilletje zegt ze 'u heeft hele mooie spullen, mevrouw'. Ik word er een beetje stil van, want het benadrukt zo dat ik nooit meer tijd heb voor mijn echte passie: stoffen. Stoffen, en daar van alles van maken, 'you name it, I make it', zoiets. Het heeft plaatsgemaakt voor tuinieren, onderhoud van de tuin.
Gaat dit over tuinen? Ja, want ik heb tafelkleden gemaakt voor buiten, tuinkussens, ligbedkussens. In een tuin moet je niet alleen werken, maar ook genieten.
Ik begon over de schoorsteenveger, de open haard en nu zit ik bij gebroken machinenaalden en vastgekoekte stofresten.
De prachtige smeedijzeren houtkorf in de tuin wordt een volgend onderwerp. Een fascinerend ambacht, ijzer smeden.
Het is rustgevend om in een vuurtje te staren, er warm van te worden.
Your blog is lovely to look at. I wish I could read the words beyond your French title. It shames me how useless Americans are at foreign languages.
ReplyDeleteThanks for helping me with the flower IDs on my blog. It's so nice to connect with you!
Mooi verhaal; om warm van te worden...nu buiten nog, maar het gaat de goede kant op.
ReplyDeleteBeb nu wel benieuwd naar de mooie kussens!
groetjes van Fleur uit de polder