Koninginnenacht

Wat een knallende Koninginnenacht!
Het heeft de hele nacht geonweerd. Bliksem en donder waarvan je meteen recht overeind in bed zat, en die maakten dat je toch maar even dat bed uitstapte om te kijken wat er aan de hand was. Een lichtflits en een onmiddellijke enorme dreun. Blikseminslag?! Blaffende honden. Met de teckels in het donker de tuin in, er ligt een kledder nat tijdschrift op de tuintafel, een tuinkussen op een bankje is kennelijk ook vergeten toen het te koud werd. Het zijn herinneringen aan de uren aan de tuintafel in de vochtig warme, geurende en broeierige tuin gisteravond.
Het was al groen, maar door de zuurstof in de regen is het vandaag groener dan groen. De regen is zo welkom, het is droog in de tuin, de grond kei- en keihard – iedere ochtend moet ik met het gietertje langs de planten die verpoot zijn.
In dit dorp wordt op Koninginnedag geluilakt, maar dit jaar heeft het onweer iedereen in zijn bed gehouden – we hebben niets gehoord.

Vandaag is alle bloesem verdwenen van de 3 pereboompjes tegen de achterkant van de garage. Het is Doyenne de Comice en nog een ouderwetse peer, voor de kruisbestuiving. Een daarvan wordt verplaatst en gaat verder leven als een 'normale' boom, krijgt de ruimte om de 'armen' uit te strekken en niet vastgebonden te zijn aan een bamboe frame tegen een muur. De crambe en de uitbundigheid van de engelwortel hebben dit boompje het licht ontnomen, de onderkant is helemaal kaal. Maar dat geeft niet, een tuin is altijd in beweging, er moet altijd wel iets veranderen. De vogels smullen in de nazomer eerder van de peren dan wij, zij hebben eerder in de gaten dat de peren rijp en lekker zijn.

De prunus valt uit, alles is roze als je er onder staat - het pad, het gras, alles. De bomen vormen een boog als je onze tuin in komt. Eigenlijk staat overal waar ik ook maar kijk wel iets te 'bloesemen'. Aan de overkant van de straat staan twee appelbomen, het is een grote massa van roze bloemen.