Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: 'Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!'
- Van middag -lang reeds was hij heengespoed -
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
'Waarom,' zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
'Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?'
Glimlachend antwoordt hij: 'Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan.'
uit: Verzameld Werk van P.N. van Eyck (1887-1954)
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: 'Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!'
- Van middag -lang reeds was hij heengespoed -
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
'Waarom,' zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
'Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?'
Glimlachend antwoordt hij: 'Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan.'
uit: Verzameld Werk van P.N. van Eyck (1887-1954)
De legende is dat op de plaats waar Petrus zijn sleutelbos van de hemelpoort liet vallen sleutelbloemen bloeien.
Gister zijn wij onverwacht een zeer zeer dierbare vriend verloren, precies zoals het hierboven staat: druk met de dingen van de dag, argeloos 's morgens van huis gegaan om er 's middags nooit meer terug te keren. Met heel ons hart hopen wij dat de hemelpoort voor hem is opengegaan en dat het pad bedekt is met gouden sleutelbloemen.
Ik begon op Goede Vrijdag mijn blog, over het Paradijs. Ik weet niet waarom: waarom op het moment van Goede Vrijdag, waarom over het Paradijs. Het Paradijs, de Tuin van Goed & Kwaad is hier en nu, dat is mijn idee. Niemand heeft het mij zo verteld, zo voel ik het ..... Het is zo belangrijk om in het hier en nu te leven, om tegen mensen die je dierbaar zijn of waardevol zijn op je dagelijkse pad te zeggen dat zij bijzonder zijn, dat zij de bloemen zijn op jouw levenspad.
Vandaag vind ik een cadeautje op mijn blog: zoveel volgers al! Terwijl ik nog maar net ben begonnen, en zelfs niet weet waaraan! Heel erg leuk en fijn dat jullie mijn blog willen volgen. Ik volg dat van jullie!
La Maison en Wonderboom: dank je voor je inspiratie! Jij bent ook al een lifetime friend!
Tranen heb ik van ontroering, een zo dierbare vriend verliezen is verschrikkelijk.
ReplyDeleteMaar je zult merken dat er met je meegeleefd wordt en dat de blogvrouwen je leven verrijken.
Heel veel liefs en sterkte,
Hermine
Oh wat vreselijk voor jullie,ik wil jullie heel veel sterkte en kracht toewensen,lieve groet Joke.
ReplyDeleteLieve Jacoba,
ReplyDeleteHier word ik stil van...
....de tuinman en de dood...
En het zal zeker de komende tijd stil zijn bij jou en verdrietig.....het is niet niks om zeer plotseling een goede vriend te verliezen.
En dit bericht plaats jij dan op de dertiende....zou het dan toch een ongeluksgetal zijn.....
Je vriend zal zijn rust vinden in de dodentuin en jij blijft in stilte en verdrietig achter met enkel mooie herinneringen aan die vriend.
En ik wil je daarbij heel veel sterkte wensen voor nu en in de toekomst.
Lieve en welgemeende warme groet in deze kille dagen.
Ger
Wat een lieve reacties!
ReplyDeleteIk geloof dat het getal 13 ook geluk betekent? Zal het uitzoeken. Onze vriend overleed 12 april. Ik denk altijd na over zo'n datum, over de geboortedatum en probeer een verband er in te zien. Het is toch mystiek, het moment van ontvangen worden in deze wereld en het moment van deze wereld verlaten.