Herfstconcert met roodborstjes

Vorige week zag ik het roodborstje voor het eerst. Vandaag was het de hele dag een gekwetter van jewelste, hij had het bijzonder druk met zijn territorium. In de tuinen van de buren zit zijn familie, of zijn concurrenten - het is maar hoe je het bekijkt. Het 'concert' met z'n allen heeft de hele dag geduurd.


In de leilinde, een beetje wazig helaas.


In de gouden regen, als je goed kijkt zie je hem rechtsonder op de tweede dikke tak. Even dubbel klikken op de foto (het blog vliegt daarna wel van je scherm, dus nog even terug komen) dan kun je hem en de sfeer beter zien.

Het roodborstje is het symbool van de hoop, de duif van de vrede.

Het was de bedoeling dat ik nog één keer het gras zou maaien, maar al gauw raakte ik met deze kraaloog verstrikt in een spelletje om hem op de foto te zetten. Sluipen achter de boom, voor de boom, wachten op een kruk onder de boom. Dit fotomodel kijkt je met zijn ronde zwarte ogen observerend aan, maar vliegt weg zodra je je beweegt. Heggen en bomen genoeg om zich in te verstoppen. Met heel veel geduld en goed luisteren waar hij nu precies zat lukte het om hem te pakken te krijgen voor een paar niet optimale foto’s.


Nog maar één trompetbloem aan de Campsis Radicans. Een uitbundige bloeier langs het houthok, de kleuren van de bloemen en het blad - vooral ook in de herfst - vind ik prachtig. De takken hangen breed uit over het pad.


Meneer Roodborst vindt het heerlijk om hier tussen te scharrelen.


De bramenstruik is door vogels aan komen waaien in de tuin, het blad is bijzonder en afwijkend van de andere bramenstruiken elders in de tuin. Ik moet me nog verdiepen in de naam, of het een wilde of een gecultiveerde braam is, of een gedegenereerde gecultiveerde braam, alles kan.


De Thuja vindt Meneer Roodborst ook heerlijk om zich in te verstoppen.

Mevrouw Roodborst zingt net zo mooi als Meneer Roodborst!

Met een niet aflatend roodborst- en vogelconcert heb ik het gras laat in de middag gemaaid met een ronkende machine. Bergen met blad geharkt, hanekam met wortel en al uit de grond getrokken, rozen gesnoeid, nieuwe beplantingsplannen gemaakt - er is zoveel te doen in de tuin in oktober. De wind werd pittig, een voorbode van de kou die er aan komt. Als je lekker bezig bent in de tuin is het jammer dat je moet stoppen en wachten tot de volgende dag. Ook morgen zijn er weer bergen met blad weg te harken, de GFT containers zitten vol en de composthopen groeien.



It was my plan to mow the lawn once more (and finally) before the winter, but I got totally distracted by the robin singing his concert all day long. He appeared first last week and was now busy telling his family and friends in the gardens of the neighbours that this garden and all these trees are his. Although he looks straight at you with his big black beaded eyes he is not easy to catch with your camera. He loves bobbing around the flower pots, he looks for insects in between the leaves and sang his song until it was dark.
Now, I am talking about Mr Robin all the time, but I read that Mrs Robin sings just as nice!
A wild bramble has appeared in the garden, most certainly the work of birds.
The Campsis Radicans, covering the woodshed abundantly, was showing but one flower anymore.
The wind was sharp in the late afternoon, signs of cold times coming up soon, but so pleasant still to do all kinds of gardening like weeding, planning new plant schemes, cutting back roses, trimming hedges. Well, and just before dark I managed to do the lawn. Tomorrow another day of raking leaves and leaves and leaves, and maybe the robin bobbing about again?